Terug- en vooruitblik

Het einde van het jaar staat voor veel mensen in het teken van terugblikken. We kijken terug naar de gebeurtenissen, hangen er een betekenis aan en verbazen ons over de snelheid van de tijd. Tijd glipt tussen de vingers door, zo lijkt het wel en dat terwijl tijd zo kostbaar is. Een seconde komt nooit weer terug, een moment glijdt voorbij en heeft afhankelijk van de invulling die je er aan geeft een grote invloed op de momenten die volgen of juist niet.

Hoe belangrijk tijd is en hoe zuinig je daar eigenlijk op zou moeten zijn, dringt pas goed tot je door als de vanzelfsprekendheid van tijd ter discussie staat. Bijvoorbeeld omdat het leven ineens niet meer oneindig lijkt. In mijn geval door ziekte van twee mensen die me na staan en die een ongewisse tijd tegemoet gaan. Voor mij reden om meer aandacht aan het nu te besteden, meer tijd in het nu door te brengen. En vooral genieten van de mooie dingen in het leven: samen zijn met partner en gezin, vrienden, familie, muziek, natuur, lekker eten en inspirerende bezigheden.

Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, dan zijn er veel van die mooie dingen geweest. Ik heb een goed jaar met partner en gezin achter de rug, fijne vakanties gehad ook met vrienden, heerlijk gezongen, lekker gedoken in de Caraïben bij Bonaire met twee vriendinnen, veel gekookt en boeiende opdrachten gehad. Ik denk daarbij vooral terug aan verschillende coaching- en teamcoachingopdrachten, een aantal visitaties, het mede ontwikkelen van beleid op het gebied van stakeholdermanagement. Ik heb veel oude contacten al netwerkend hersteld en nieuwe contacten opgedaan.
Ook voor volgend jaar zie ik een aantal boeiende ontwikkelingen tegemoet. Het meest in het oog springend is daarbij de master ‘organisatiecoaching’ waarbij het begeleiden van leerprocessen binnen organisaties voorop staat. Boeiende materie, leuke groep medestudenten, inspirerende leeromgeving.

Op macroniveau ben ik heel benieuwd naar wat komend jaar gaat brengen. Als ik de voortekens mag geloven, staan we op het punt om een nieuwe periode in te gaan op werkgebied. In een eerdere blog heb ik daar al eens over geschreven. Betrokkenheid, commitment van medewerkers met de organisatie zijn volgens die voortekenen in de toekomst belangrijker dan bonussen en inkomenszekerheid. De groei van de ZZP’ers, waarbij mensen kiezen voor de invulling van hun eigen toekomst, illustreert deze ontwikkeling .

Wat me weer terug bij huis brengt. Dit jaar werk ik 15 jaar als ZZP’er en heb daarbij de nodige ontwikkelingen doorgemaakt. Van tekstschrijver naar beleidsmedewerker tot coach en procesbegeleider van veranderingstrajecten. Met name deze laatste twee ontwikkelingen geven mij het meest energie, die ik (hoop ik) kan overbrengen op mijn klanten. Juist op die momenten kom ik voor mijn gevoel het best tot mijn recht en geniet ik het meest van het nu, van mijn werk en van mijn contacten met mensen om mij heen.

Hoe je je tijd het best besteedt, het meest passend bij jouw persoon en jouw passie, is natuurlijk sterk persoonsafhankelijk.
Hoe die invulling ook moge zijn, ik wens u allen een inspirerend 2010 toe met veel momenten waarin u met volle teugen geniet van het leven.

Namens Bureau Samenspel,

Carry Bomhof